2 Kris De Brabander (uiterst rechts) samen met zijn vrienden Marc Sterckx, Luc Lemaitre en Frans De Boes in het basecamp van de Mount Everest.
Repro De Spiegeleir Kris De Brabander (uiterst rechts) samen met zijn vrienden Marc Sterckx, Luc Lemaitre en Frans De Boes in het basecamp van de Mount Everest.

Met motor van Brussel naar Mount Everest

KRIS DE BRABANDER OVERBRUGT 15.000 KILOMETER DOOR 17 LANDEN

Kris De Brabander heeft de motorrit van zijn leven achter de rug. De afgelopen twee maanden vertrok hij met vier bevriende motards uit Brussel via de zijderoute naar de Mount Everest in Tibet. Een tocht door 17 landen. "Een ervaring die ik nooit meer zal kunnen overtreffen", zegt de Moerbeekse motard.

De Brabander had samen met zijn kompanen de lange motorrit tot op de Mount Everest tot in de puntjes voorbereid. "Voor ons vertrek hebben we een jaar de tijd genomen om onze route uit te stippelen en alles te regelen. Vooral het verkrijgen van een visum was in bepaalde landen geen sinecure. "Normaal kan je als buitenlander heel moeilijk de grens over tussen China en Tibet, maar na lang bemiddelen zijn we toch aan een visum geraakt. Ook Turkmenistan was geen lachtertje. Het is na Noord-Korea het minst toegankelijke land ter wereld", vertelt Kris. "Enkel Nepal hebben we moeten schrappen uit onze plannen. Door de aardbeving zijn bepaalde routes er nog steeds afgesloten."

2 Kris met het boek 'Never give up', een ode aan zijn overleden vriend Dave Anthonis. Het werd tevens het motto van de reis.
Yannick De Spiegeleir Kris met het boek 'Never give up', een ode aan zijn overleden vriend Dave Anthonis. Het werd tevens het motto van de reis.

50 graden

De Brabander was met deze gewaagde motorrit weliswaar niet aan zijn proefstuk toe. Twee jaar geleden doorkruiste hij al eens het Amazonewoud in Bolivië met dezelfde vrienden. "Maar deze ervaring heeft de vorige toch nog sterk overtroffen", getuigt hij. "In Turkmenistan hebben we gereden bij temperaturen die schommelden rond de 50 graden en in Tibet hebben we het basecamp van de Mount Everest bereikt dat op 5.300 meter hoogte ligt. Twee weken lang hebben we boven een hoogte van 4.000 meter gereden. Door hoogteziekte word je geconfronteerd met slapeloosheid en duizeligheid. Maar het was de ontbering waard", glundert De Brabander. "Ook het paleis van de Dalaï Lama liet een diepe indruk op ons na. Je kan er jammer genoeg ook zien hoeveel invloed China uitoefent op de Tibetaanse bevolking. Alle inkomsten van de toeristische bezoeken aan het paleis stromen immers naar China."

Hulde aan Dave

In het basiskamp van de Mount Everest brachten de vijf vrienden een hulde aan hun overleden vriend en mucopatiënt Dave Anthonis uit Massenhove die vorig jaar euthanasie pleegde nadat bij hem een ongeneeslijke kanker werd vastgesteld. "Mijn medereiziger Rik De Brauwer bundelde de ervaringen van Dave in het boek 'Never Give Up'. Een motto dat we onderweg tijdens onze rit ter harte hebben genomen als we het lastig kregen", getuigt Kris.


Na zijn avontuurlijke reizen naar Bolivië en Tibet denkt de motard nog niet meteen aan een volgende bestemming. "Al wil ik ooit wel eens door Noord-Korea rijden", lacht hij. Maar daar zal hij toch nog minstens enkele maanden op moeten wachten. "We hebben onze motor moeten achterlaten in Tibet omdat die niet mee verscheept kon worden. Pas over drie tot zes maanden krijg ik de motor terug."

Presentatie

Ondertussen neemt Kris de gelegenheid te baat om een presentatie voor te bereiden over zijn reis van Brussel naar Tibet. "Ik plan een voorstelling van de foto's en videobeelden die we onderweg gemaakt hebben met tekst en uitleg in de bibliotheek van Moerbeke. De opbrengst van de avond zal ik integraal schenken aan Amnesty International. Voorlopig hebben we wel nog geen datum vastgelegd."

Lees meer