Frank Dejongh

Maike Boerdam: "Ik begrijp niet dat mensen zo moeilijk doen bij een scheiding"

De Nederlandse Maike Boerdam (40) maakt haar comeback in Vlaanderen met haar hoofdrol in De Rozenoorlog. In de musical raakt ze verwikkeld in een vechtscheiding met tegenspeler Lucas Van den Eynde. Gelukkig verliep het einde van haar eigen huwelijk een pak beschaafder, vertelt ze in Story.

Op Studio 100 TV is een jonge Maike Boerdam nog steeds te zien in de heruitzendingen van Big & Betsy, maar eigenlijk is ze intussen een vrouw van veertig die al heel wat watertjes doorzwom. Ze werd mama van Luca (8), maar haar huwelijk met zijn papa liep op de klippen. "In De Rozenoorlog speel ik een vrouw die in een vechtscheiding belandt, maar Michaël en ik zijn gelukkig in goede verstandhouding uit elkaar gegaan. We zijn nog altijd de beste vrienden. Hij woont bij mij om de hoek en we zien elkaar bijna dagelijks. Ik begrijp niet dat mensen zo moeilijk doen bij een echtscheiding, zeker niet als er kinderen in het spel zijn", vertelt de actrice in Story.

"Waarom we uit elkaar zijn gegaan? Op een bepaald moment kwamen we er gewoon achter dat we goede vrienden zijn, maar niet functioneren als koppel. We deden allebei ons best, maar het werkte niet. Misschien zijn we te snel getrouwd... Michaël is bovendien erg op zijn vrijheid gesteld en was daarom misschien gewoon niet geschikt voor mij. Zonder kind ben je allebei vrijer om het leven te leiden dat je wilt, maar met een kind ligt dat anders..."

Teleurgesteld
"Ik ben lang heel teleurgesteld geweest omdat ik ons huwelijk niet heb kunnen doen slagen, ja... Maar als je zo ongelukkig bent samen, ga je beter uit elkaar", gaat Maike verder. "Ik ben ervan overtuigd dat een kind spanningen in huis voelt, ook al probeerden Michaël en ik geen ruzie te maken in het bijzijn van Luca. Een punt achter ons huwelijk zetten was de juiste beslissing. Nu zijn we allemaal veel gelukkiger. Natuurlijk was dat in het begin lastig. We hebben er heel hard aan moeten werken om het voor onze zoon zo aangenaam mogelijk te maken. Na onze breuk bleven we minstens één keer per week met het gezin samen eten. Niet evident, maar voor Luca was dat het beste. En uiteindelijk voor ons ook: zo moesten we blijven praten. Als ik zie hoe goed we nu overeenkomen, kan ik zeggen dat we de breuk goed hebben aangepakt. Daar ben ik trots op."

Lees meer