5
Kristof Ghyselinck

Tom Waes: “Het feit dat ik zoveel weg ben is een zegen voor onze relatie”

Wie Tom Waes al aan het werk zag in de nieuwe reeks van ‘Reizen Waes’, weet dat hij op zijn vijftigste nog altijd het gevaar niet schuwt. “Zulke situaties boeien mij steeds meer”, geeft hij toe. De drang naar avontuur zat er al van jongs af in, maar toch bestaat er ook een andere Tom. “Mijn vriendin zegt vaak: de mensen zouden je thuis eens moeten bezig zien.” In Story blikt de televisiemaker terug op zijn leven, maar hij kijkt ook naar het heden en naar de toekomst.

VROEGER

Ik heb veel kattenkwaad uitgehaald. Alles wat niet mocht, eigenlijk”

Door programma’s als ‘Tomtesterom’ en ‘Reizen Waes’ staat Tom Waes vandaag bekend als Vlaanderens grootste avonturier en durfal. “Ik ben altijd al een sportieve kerel geweest, als kind deed ik bijvoorbeeld aan judo. Maar ik zocht nooit het gevaar op. Hoewel... één keer hebben mijn broer en ik wel een hooibaal in brand gestoken, om er vervolgens tussen te fietsen. Als ik daar nu aan terugdenk, dan denk ik toch bij mezelf: we waren goed zot (lacht).”

Je was met andere woorden ook geen braaf engeltje.

“Tot mijn middelbaar wel, maar toen zijn we verhuisd van Edegem naar het centrum van Antwerpen... en heb ik veel kattenkwaad uitgehaald. Van gekauwde proppen tegen het plafond schieten met mijn meetlat tot een brandblusser leegspuiten in de turnzaal. Alles wat niet mocht, eigenlijk. Ik heb echt verschrikkelijk veel strafstudie gekregen.”

Kortom: je ouders mochten vaak opdraven op school?

“Mijn mama gaf les op het atheneum waar ik naartoe ging, dus zij werd sowieso rechtstreeks geconfronteerd met mijn stoten. Als op de deliberatie mijn naam aan bod kwam, ging ze altijd even buiten. Ze wilde niet horen wat over haar zoon gezegd werd. Ook niet over mijn broer trouwens, want dat was ook geen brave (lacht). Maar het was een zegen dat ons moeder les gaf op die school, daardoor bleef ons gedrag nog onder controle. Anders was het misschien erger geweest.”

Waren je ouders streng?

“Vooral mijn papa, dus dat botste weleens. Want heel de tijd in het gareel lopen: dat was gewoon niets voor mij. Daarom ben ik op mijn negentiende ook thuis weggegaan. Het lukte gewoon niet meer. Gelukkig is de band met mijn ouders vrij snel weer hersteld. Al hebben ze wel lange tijd hun hart vastgehouden, omdat ze niet wisten waar ik zou terechtkomen.”

Je hebt 19% van dit artikel gelezen

Lees je graag alle artikels op HLN?

Krijg nu 1 maand onbeperkt en gratis toegang tot alle artikels.

Ik wil toegang
Digitaal abonnement HLNDigitaal abonnement HLN1ste maandgratis

Stop of pauzeer wanneer je wil

  • Onbeperkt toegang tot alle artikels
  • Iedere week gratis tickets en straffe kortingen

9 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.
  • Jos Plessers

    Ken dat.ben zelf ook veel weg en als ik dan een paar weken thuis ben is het ruzie.

  • Ronald Polutnik

    Als hij zo spreekt over zijn relatie , dan zit hij ook niets in men zijn vriendin of vrouw . Dus als het zo is zoals hij zegt , dan heeft hij zijn vriendin om iemand maar te hebben en voor de was en de plas en eten .

Lees meer