Op de langste en drukste treinlijn van het land luisterde Lidewij Nuitten een maand lang naar coronaverhalen van pendelaars.
© VRT - Kris Van de Voorde Op de langste en drukste treinlijn van het land luisterde Lidewij Nuitten een maand lang naar coronaverhalen van pendelaars.

Lidewij Nuitten brengt lockdownverhalen vanop de trein: "De vluchteling die vastzat in Brussel-Noord heeft me het meest geraakt"

Met ontsmettingsgel in de achterzak en mondmasker om de oren getrokken, stapte reporter Lidewij Nuitten (28) een maand lang de trein op. 'Tussen Eupen en Oostende' speurde ze naar menselijke verhalen tijdens de heropstart van het land. "Al ben ik helemaal niet zo sociaal. Voor mij was de quarantaine dan ook fantastisch."

Vlaanderen leerde haar kennen als het meisje met de camera op de schouder dat kennis wilde maken met haar Brusselse buren in de 'Iedereen Beroemd'-rubriek 'Mijn straat'. Dat is ondertussen zo'n vijf jaar geleden, maar Lidewij Nuitten maakt nog steeds reportages. Voor 'Iedereen Beroemd', en ook speciale zoals deze. Voor 'Tussen Eupen en Oostende' zat ze vanaf begin mei een maand op de langste en normaal drukste treinlijn van het land. Terwijl het land langzaam uit de lockdown kwam, ging ze op zoek naar menselijke verhalen.

"Tijdens die periode hebben we de treinen zien evolueren van leeg naar zo goed als vol. Het was opvallend hoe geleidelijk dat is gegaan", aldus Lidewij. Wat haar ook is bijgebleven, is het beeld van perrons vol mondmaskers. "Ik dacht dat ik eraan zou wennen, maar dat doe ik dus niet. Het lijkt nog steeds alsof we in een slechte sciencefictionfilm zijn beland."

Dromen van roem

Tijdens haar reis praat Lidewij met reizigers, treinbestuurders en beveiligingspersoneel over hoe ze deze vreemde tijden hebben beleefd. "Van al die gesprekken heeft de ontmoeting met een vluchteling uit Eritrea me het meest geraakt. Hij was onderweg naar Engeland, maar bleef na de corona-uitbraak vastzitten in Brussel-Noord. Voor iemand zonder opvang is zo'n quarantaine nog tien keer heftiger, want door het gebrek aan vervoer kunnen ze letterlijk geen kant op."

Sinds 2013 werkt Lidewij voor VRT. Na haar studies belandde ze daar destijds op de redactie van 'Iedereen beroemd'. Een droomjob, vindt de reporter, maar eigenlijk stond ze op haar achttiende klaar om naar de VS te vertrekken. Daar wilde ze haar kans wagen als singer-songwriter. "Het klinkt misschien stom, maar ik droomde ervan bekend te worden", lacht Lidewij. "In het middelbaar had ik wel vrienden, maar in mijn vrije tijd sloot ik me op om liedjes op te nemen."

Dat ging gepaard met een adoratie voor de Canadese singer-songwriter Alanis Morissette. "Al was zij zelfs toen al niet meer cool", vertelt Lidewij. "Maar het ging zo ver dat ik eens met enkele fans van over de hele wereld heb afgesproken in een bungalowpark in Nederland. Daar praatten we dan een heel weekend over ons idool. Heel bizar eigenlijk, als ik er nu aan terugdenk. (lacht) Hoe dan ook, ik ben er levend uitgekomen. En toen ik later een poster zag over journalistiek studeren in Brussel, heb ik mijn Amerikaanse ambities aan de kant gezet."

Nu betaalt Lidewij de huur met praatjes slaan, maar daarvoor moet ze nog steeds een drempel overwinnen. "Mensen denken vaak dat ik megasociaal ben, maar dat is helemaal niet zo", zegt ze. "De camera helpt me om die angst te overwinnen, maar ik heb soms echt genoeg van sociaal contact. Voor ik een relatie had, stapte ik in die periodes op de fiets en reed ik naar Praag, Pamplona of Noorwegen. Ik moest al úren verloren rijden voor ik de weg vroeg. Voor mij was de quarantaine dan ook fantastisch, eindelijk moest ik geen flauwe leugentjes meer verzinnen om niet af te spreken. (lacht)"

"Mensen vernoemden hun dochter naar mij"

De vraag die Lidewij misschien wel het meest krijgt, is die naar de oorsprong van haar bijzondere voornaam. "Het betekent 'mensenvriendin', maar mijn ouders haalden ook hun inspiratie bij Lidewij Edelkoort, een Nederlandse trendwatcher", verklaart ze. Dat ze haar naam soms vijf keer moet herhalen, heeft ze nooit erg gevonden. "Vorig jaar kreeg ik zelfs een brief in de bus van mensen die hun dochter naar mij hadden vernoemd. Ik ben dan misschien niet doorgebroken in Amerika, dat vond ik toch ook al heel wat. (lacht)”

'Tussen Eupen en Oostende', om 20.45 uur op Eén

Reacties

Alle reacties zijn welkom zolang ze voldoen aan de do's en don'ts die je hier kan terugvinden: gedragsregels. Elke dag ontvangen wij duizenden reacties, het kan enkele uren duren voor jouw reactie wordt geplaatst. Wordt jouw reactie afgekeurd dan werd er geoordeeld dat deze onze gedragsregels schendt.

Lees meer