6 Nina Derwael, wereld- en Europees kampioene aan de brug met ongelijke leggers, gaat mogelijk met de prijs aan de haal.
Photo News Nina Derwael, wereld- en Europees kampioene aan de brug met ongelijke leggers, gaat mogelijk met de prijs aan de haal.

‘Nina Derwael heeft de brains, de looks en de wilskracht’: jury Nationale Trofee voor Sportverdienste vol lof over 18-jarige gymnaste

Wie anders dan gymnaste Nina Derwael mag in december de prestigieuze Nationale Trofee van Sportverdienste ophalen? De 18-jarige Truiense schreef vorige week geschiedenis door als eerste Belgische turnster goud te winnen op een WK.

Voor Derwael zelf was het toch alles behalve een evidentie. “Het is een enorme verrassing om deze trofee in ontvangst te mogen nemen”, luidt haar eerste reactie. “Er zijn nog heel wat andere topsporters met sterke prestaties die deze titel zeker verdienen. Ik voel me enorm vereerd!”

6
EPA

De jury had l’embarras du choix in het Brusselse stadhuis. Kandidaten te over om David Goffin op te volgen. Zeilster Emma Plasschaert: wereldkampioene in de Laser Radial-klasse en ook goed voor brons op het EK. Atleet Koen Naert: Europees kampioen op de marathon. Of wat te denken van de Rode Duivels, die met brons op het WK het land in extase brachten? In principe kan de Trofee van Nationale Sportverdienste maar één keer uitgereikt worden aan een atleet of team en in 1980 kreeg de nationale voetbalploeg de prijs al maar als het over een heel nieuwe generatie gaat, dan mag het weer wel.

6 Het podium van de brug met ongelijke leggers.
Photo News Het podium van de brug met ongelijke leggers.

Toch was het Nina Derwael die de jury het meest kon bekoren. Al twee jaar turnt zij de Belgische primeurs bij elkaar. In 2017 was zij de eerste landgenote die Europees goud won én nog eens WK-brons veroverde. Dit jaar schakelde ze nog een versnelling hoger: ze verlengde in augustus niet alleen haar Europese titel aan de brug met ongelijke leggers, ze greep ook nog eens zilver aan de balk én bekroonde haar uitzonderlijk jaar vorige week met een wereldtitel aan hààr toestel. “Ik heb een groot voetbalhart, maar ik kan makkelijk leven met Nina Derwael als laureate,” glimlachte baron Michel D’Hooghe, gewezen voorzitter van de Belgische voetbalbond. “Wie had jàren geleden durven denken dat België een wereldkampioene zou tellen in een sport die werd gedomineerd door grote landen zoals Rusland, de VS en China. Alleen om die reden al verdient ze de trofee. Voor de gymnastiek is dit ook een goede zaak. De Rode Duivels zullen er niet lang van wakker liggen maar voor een gymnaste als Nina is dit toch een topbekroning voor een carrière die niet lang duurt. We zijn de eersten om Nina zo’n prijs toe te kennen maar we gaan zeker de laatsten niet zijn.”

6
AFP

Een referentie aan het Sportgala op 22 december, waar Nina Derwael een grote kans maakt om Nafi Thiam op te volgen als Sportvrouw van het Jaar. Derwael wordt op de erelijst van de Nationale Trofee voor Sportverdienste de op één na jongste laureate ooit, alleen zwemster Ingrid Lempereur was in 1987 enkele maanden ouder toen ze op haar 18de de prestigieuze onderscheiding kreeg. “Nina ís jong maar, hoe raar het ook moge klinken, op haar 25 jaar zal haar carrière waarschijnlijk al gedaan zijn,” zegt Wilfried Meert, gewezen directeur van de Memorial Van Damme. “Goed mogelijk dat ze in 2020 olympisch goud wint, maar in twee jaar tijd kan er veel gebeuren. Hoe ontwikkelt haar lichaam zich? In zo’n zware sport loert een blessure ook altijd om de hoek. Wat Nina presteerde, kreeg enorm veel weerklank en artistieke gymnastiek is ook geen dorpsport, maar een heel mondiale sport. Ze heeft de looks, de brains en de wilskracht die van haar een verdiende laureate maken.”

6 Marjorie Heuls samen met haar pupil Derwael het ongeloof nabij.
AP Marjorie Heuls samen met haar pupil Derwael het ongeloof nabij.

Zo dacht ook Brussels burgemeester Philippe Close (PS) erover. Hij loofde het harde labeur van Nina Derwael, die al sinds haar elfde dag in dag uit in de Gentse Topsporthal tot 32 uur per week traint: “De wereldtitel is daar de bekroning van.” 

De erelijst van de Nationale Trofee voor Sportverdienste:

GROTE PRIJS FERNAND JACOBS

1928 - Louis Crooy en Victor Groenen (luchtsport)

1929 - Georges Ronsse (wielrennen)

1930 - Hyacinte Roosen (worstelen)

1931 - Rene Milhoux en Jules Tacheny (motorsport)

NATIONALE TROFEE VOOR SPORTVERDIENSTE

1933 - Jozef Scherens (wielrennen)

1934 - Union St-Gillis (voetbal)

1935 - Graaf Arnold de Looz-Corswarem (luchtsport)

1936 - Ernest Demuyter (ballonvaren)

1937 - Joseph Mostert (atletiek)

1938 - Hubert Carton de Wiart (autosport)

1939 - Commandant Henry de Menten de Horne (ruitersport)

1940 - Fernande Caroen (zwemmen)

1941 - Jean Guilini (zwemmen)

1942 - Pol Braeckman (atletiek)

1943 - Prins Albert de Ligne (algemeen)

1944 - niet toegekend

1945 - vliegend personeel van de Belgische R.A.F.-sectie

1946 - Gaston Reiff (atletiek)

1947 - Micheline Lannoy en Pierre Baugniet (kunstrijden)

1948 - Etienne Gailly (atletiek)

1949 - Feru Moulin (zwemmen)

1950 - Briek Schotte (wielrennen)

1951 - Johny Claes en Jacques Ickx (autosport)

1952 - Andre Noyelle (wielrennen)

1953 - bemanning van het yacht Omoo (de h. en mev. Louis Van de Wiele en Fred Debels)

1954 - Dolf Verschueren (wielrennen)

1955 - Roger Moens (atletiek)

1956 - Gilberte Thirion (autosport)

1957 - Jacky Brichant en Philippe Washer (tennis)

1958 - Rene Baeten (motorcross)

1959 - Nationale hockeyploeg

1960 - Flory Van Donck (golf)

1961 - Rik Van Looy (wielrennen)

1962 - Gaston Roelants (atletiek)

1963 - Aureel Vandendriessche (atletiek)

1964 - Joël Robert (motorcross)

1965 - Eerste jachtwing (luchtsport)

1966 - Raymond Ceulemans (biljarten)

1967 - Ferdinand Bracke en Eddy Merckx (wielrennen)

1968 - Jacky Ickx (autosport)

1969 - Serge Reding (gewichtheffen)

1970 - Freddy Herbrand (atletiek)

1971 - Emiel Puttemans (atletiek)

1972 - Karel Lismont (atletiek)

1973 - Roger De Coster (motorcross)

1974 - Paul Van Himst (voetbal)

1975 - Jean-Pierre Burny (kano-kajak)

1976 - Ivo Van Damme (atletiek)

1977 - Gaston Rahier (motorcross)

1978 - RSC Anderlecht (voetbal)

1979 - Robert Van de Walle (judo)

1980 - Rode Duivels (voetbal)

1981 - Annie Lambrechts (rolschaatsen)

1982 - Ingrid Berghmans (judo)

1983 - Eddy Annys (atletiek)

1984 - Andre Malherbe (motorcross)

1985 - niet toegekend

1986 - William Van Dijck (atletiek)

1987 - Ingrid Lempereur (zwemmen)

1988 - Eric Geboers (motorcross)

1989 - Michel Preud’homme (voetbal)

1990 - Jan Ceulemans (voetbal)

1991 - Jean-Michel Saive (tafeltennis)

1992 - Annelies Bredael (roeien)

1993 - Vincent Rousseau (atletiek)

1994 - Brigitte Becue (zwemmen)

1995 - Frederik Deburghgraeve (zwemmen)

1996 - Johan Museeuw (wielrennen)

1997 - Luc Van Lierde (triatlon)

1998 - Ulla Werbrouck (judo)

1999 - Gella Vandecaveye (judo)

2000 - Joël Smets (motorcross)

2001 - Kim Clijsters en Justine Henin-Hardenne (tennis)

2002 - Marc Wilmots (voetbal)

2003 - Stefan Everts (motorcross)

2004 - Axel Merckx (wielrennen)

2005 - Tom Boonen (wielrennen)

2006 - Kim Gevaert en Tia Hellebaut (atletiek)

2007 - aflossingsploeg 4x100m vrouwen (atletiek/Kim Gevaert, Olivia Borlée, Hanna Mariën, Elodie Ouedraogo)

2008 - niet toegekend

2009 - Philippe Gilbert (wielrennen)

2010 - Philippe Le Jeune (ruitersport/jumping)

2011 - Kevin Borlée (atletiek)

2012 - Evi Van Acker (zeilen)

2013 - Frederik Van Lierde (triatlon)

2014 - Daniel Van Buyten (voetbal)

2015 - aflossingsploeg 4x400m mannen (atletiek)

2016 - Nafissatou Thiam (atletiek)

2017 - David Goffin (tennis)

2018 - Nina Derwael (turnen)

6
Getty Images

10 reacties

Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie
Door het plaatsten van een reactie, ga je akkoord met de gedragsregels
  • René Van Halen

    Waarom niet Eden Hazard? Heeft al veel meer gerealiseerd dan de winnaar van vier jaar geleden.

  • WILLY PAIROUX

    Correcte beslissing en over-verdiend door deze fantastische atlete !

Lees meer