5
BELGA

Stuyven: “Na Milaan-Sanremo wou ik dat het voorjaar al voorbij was”

Stuyven openhartig over zijn mislukte klassieke lente, hoopvol over zijn volgende doelen

Alle signalen wezen erop in de Ronde van Zwitserland: Jasper Stuyven (27) rijdt als herboren rond na een dramatisch klassiek voorjaar. In dit interview blikt hij daar nog één keer op terug. “Fysiek en mentaal lag ik met mezelf in de knoop. Ik was mijn koersplezier volledig kwijt.” Tegelijk kijkt hij hoopvol vooruit. “Ik ben niet kansloos op het BK. En in de Tour ga ik voor ritwinst.”

Méér nog dan in de spurt (vijfde, derde) maakte je in Zwitserland vooral indruk bergop. Op Flumserberg en de Gotthard klom je tussen de mensen. Een teken van supervorm.

“Zonder forceren, eigenlijk. Ik schrok er zelf van. Negen dagen lang heb ik me goed in mijn vel gevoeld. Het draait weer. Dat is plezant.”

Horen we daar een luide, welgemeende ‘oef’?

“Mmja. Maar die weerklonk begin mei al op hoogtestage op de Teide. Daar merkte ik dat ik terug superdiep kon gaan. En blíjven gaan. Ik leverde niet langer een gevecht met mezelf, lag opnieuw ‘in balans’. In Tenerife heb ik het allemaal van me kunnen afschudden en met verse moed en nieuwe motivatie kunnen heropbouwen. Een grote opluchting na een allesbehalve leuk voorjaar, waarin ik compleet op de dool was.”

Hoe kwam dat precies?

“Ik werd ziek in de Omloop en dat heeft zijn invloed gehad op mijn hele voorjaar. Het is een bekend gegeven: als je in die periode fysiek op de sukkel raakt, krijg je dat nog moeilijk rechtgezet. Na één dag koorts voelde ik me alweer beter. En vloog ik er terug in. Achteraf gezien was ik beter een hele week ziek geweest. Dat had me naar mijn lichaam doen luisteren en laten inzien dat ik het dringend rust moest bieden. Dat heb ik onvoldoende gedaan. Tirreno-Adriatico zat er aan te komen. En de regel wil dat je die rittenkoers per sé in de benen moet hebben in functie van de klassiekers. Zelf vind ik dat niet, maar soit. Ze stond op mijn planning. Dus stond ik er niet verder bij stil. Een paniekreactie, geef ik toe. Hoe vaak heb ik al niet tegen mensen gezegd: ‘je moet dúrven rusten’. Maar als puntje bij paaltje komt, laat ik het zelf na en wil ik zo snel mogelijk terug die fiets op. Het was sterker dan mezelf.”

“Nu, de impact op mijn vormpeil was misschien niet zo groot geweest mocht het bij dat fysieke probleem zijn gebleven. Maar ook mentaal sloeg ik in de knoop. Die twee negatieve factoren hebben elkaar op het slechtst denkbare moment versterkt.”

5
Photo News

Je praat in het ijle.

“Bewust. Omdat ik er niet in detail over wil treden. Het is privé.”

Het moet dan toch iets geweest zijn dat zich dag en nacht in je hoofd nestelde, je focus ondermijnde en invloed kreeg op je prestaties?

“Ja. In die belangrijke periode moet je je 100% kunnen concentreren op je job, fris van geest en lichaam aan de start kunnen staan. Dat was niet het geval. Ik had het toen heel even gehad met het wielrennen. Niet dat ik ook maar één seconde heb overwogen om te stoppen. Maar het was niet meer prioritair. Mentaal vertoefde ik in andere oorden. Op een bepaald moment zei ik zelfs tegen Elke (zijn vriendin, red.): ‘Ik zou willen dat het voorjaar al voorbij was’. Dat was vlak na Milaan-Sanremo.”

Oei, da’s vroeg.

(lacht) “Inderdaad. Ik stond ’s morgens op en... ging gewoon naar ‘een’ koers. Of het nu Ronde van Vlaanderen was of Le Samyn, het maakte me niks uit. Nooit vertrok ik met dat zalige gevoel van ‘waw, tof, ik kijk ernaar uit!’ Rusten, daar had ik vooral zin in. En heropbouwen van nul. Vraag was: waar naartoe? Naar dezelfde doelen als nu. Het geeft je geen enkele garantie om sneller weer in topconditie te zijn.”

Vond je steun in je directe omgeving in die moeilijke periode?

“Absoluut. Dat was superbelangrijk. Alleen... Niemand wist raad met me. Geen mens die me mijn zorgen uit mijn hoofd kon praten of goed kon doen. Als ze zegden: ‘je hebt keihard gewerkt voor die koersen, Jasper, probeer jezelf er op te concentreren’, was mijn reactie: ‘jamaar, dat gáát niet’. En suggereerden ze om ‘de koers even te laten voor wat ze is’, antwoordde ik geïrriteerd ‘huh, allez, wat zeg jíj nu?’ Moeilijk, hoor. Ik moest toegeven dat het probleem groter was dan ik het zelf inschatte of wilde.”

Een ‘wake up call’?

“Ja, misschien wel.”

Voor alle duidelijkheid: het probleem is nu van de baan?

“Ja, ja. Zeker. Ik heb uiteindelijk de Gold Race niet meer gereden, waardoor ik na Parijs-Roubaix één week extra de tijd kreeg om alles even op een rijtje te zetten en de plooien glad te strijken. Ik vond mijn gemoedsrust terug en herwon mijn mentale frisheid en fietsplezier, waardoor ik ook opnieuw de fysieke arbeid kon leveren die nodig was.”

Kan je met deze benen iets klaarspelen, zondag in Gent? Of is het parcours té weinig selectief voor jou?

“Ik vind een hindernis geen absolute noodzaak voor een lastig BK. Omdat er van start tot finish hard genoeg wordt gekoerst. Je moet de hele dag alert zijn, zélf uit je kot komen en op de juiste momenten de juiste beslissingen nemen. Dat maakt het ingewikkeld. Maar om op het eerste deel van de vraag te antwoorden: ik acht mezelf niet kansloos.”

5
Photo News

Twee jaar geleden, in Antwerpen, had het gemóeten. Vorig jaar, in Binche, had het gekund. We kunnen ons voorstellen dat je die twee derde plaatsen graag had ingeruild voor één titel.

“Meteen. In Binche had ik geen goeie dag. Maar verzeilde ik in een situatie waarin ik wist dat ik op het podium zou belanden. Dat was het hoogst haalbare, dus nam ik er vrede mee. In Antwerpen stak het meer. Daar reed ik echt sterk. En verloor ik de spurt die ik op papier nooit kón verliezen.”

Zonde zou het zijn, als je met deze benen straks in de Tour uitsluitend moet werken voor kopman Porte.

“We hebben genoeg jongens mee die Richie kunnen bijstaan en beschermen in de cols. Ik ga ervan uit dat ik geen drie weken lang vol in de wind zal moeten rijden en in míjn ritten wel de nodige vrijheid zal krijgen. De twee doelen zijn combineerbaar.”

Tot slot: het ziet ernaar uit dat jullie het volgend jaar in de klassiekers zonder John Degenkolb zullen moeten rooien. Hij trekt naar Lotto-Soudal. Komt er nieuw bloed bij?

“Dat kan. Als Edward Theuns blijft en Mads Pedersen opnieuw zijn goeie, oude niveau haalt, hoeft Johns vertrek niet noodzakelijk een verzwakking te zijn. Dan ben ik ervan overtuigd dat we ook zónder hem een beresterke kern voor het voorjaar zullen hebben.”

Mét ook de goeie, oude Jasper Stuyven erbij.

(lacht) “Dát is het streefdoel.”

5
Photo News
5
BELGA

Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.

Lees meer